lost for words
ทั้งๆที่เป็นคน, เรียกว่ายังไงดี, ชอบอยู่กับสิ่งเดิม คนเดิม จนกว่าจะมีเหตุให้แยกจากกัน
“ผูกพัน” กับทั้งคนและสิ่งของ แต่ต้องห้ามปรามตัวเองไว้เสมอว่า, อย่าได้ยึดติด
วันนี้ตัดสินใจลงมือเขียนสิ่งที่อยู่ในหัวในนี้ แต่กลับคิดว่า “อยากเปลี่ยนที่” ซะอย่างนั้น
เหมือนว่าช่วงเวลาของชีวิตแต่ละช่วง เราก็มองมันไม่เหมือนกัน ขึ้นกับวันเวลา
คงเหมือนกับที่ว่า ทุกอย่างในชีวิตหนึ่ง ไม่สามารถบรรจุลงไปในหนังสือแค่เล่มเดียวได้
จริงๆ blog แห่งนี้เกิดขึ้นตอนที่ไปใช้ชีวิตแสนสั้นที่ฟินแลนด์
หลังจากสบตาสำรวจตัวเองแล้วก็พบว่า ตอนนั้น “ยังเด็กมาก”
แต่ก็นั่นแหละ เพราะทุกอย่างที่ผ่านมา ทำให้มีวันนี้, วันที่ต่างออกไปจากเดิม
นี่คงเป็น “หน้าสุดท้าย” ที่จะบันทึกตามวันเวลาของตัวเองที่เลยผ่าน
บันทึก “ความเติบโต”
แต่บางครั้งก็อาจจะกลับมา, นั่งคุยกับเด็กหญิงอายุสิบหกสิบเจ็ดปีคนนั้น
you talk, i smile
In the cold afternoon, i biked to a bookstore in the city
i got 2 books that i finally really wanted to read, twilight and new moon!
i went to eat in a coffee shop, tuck one doughnut,wrapped in paper, into my bag
today, i wanted to go somewhere i’ve never been before
it’s a quite park along the river that stay a little far from the city
there were several benches in the near area ..
+ โอ้ เขียนไม่จบแฮะ สองปีแล้วนะตั้งแต่วันนั้น ..
ขี่จักรยานไปคนเดียวเลย ซื้อหนังสือแล้วก็ไปนั่งอ่านริมแม่น้ำ เงียบๆ
คนผ่านไปผ่านมาบ้างบางคราว บ้างวิ่ง เดิน หัวเราะ
จ้องมอง ได้กลิ่นดอกไม้ ฟังเสียงผู้คน – ฟังเสียงตัวเอง
แม่น้ำเย็นเฉียบที่เพิ่งผ่านการละลายของน้ำแข็งตลอดฤดูหนาว – ไหลรวดเร็วเรื่อยเรื่อย
ใจเราอยู่ที่ไหนกัน?
ในที่สุดก็ปิดหนังสือ แล้วก็นั่งอยู่กับ “ปัจจุบัน” ดีกว่า!
ที่นี่เหมือนโอเอซิสที่เพิ่งค้นพบเลย เนินเตี้ยๆริมแม่น้ำใหญ่ของเมือง
ทางเดินที่ถึงจะแคบมากแต่ก็มีทางให้คนเดินและจักรยานเสมอ
ลัดเลาะไปเรื่อยผ่านคนแปลกหน้า ก็เจอที่ๆเหมือนกับวิทยาลัยเล็กๆ ทำนองนั้น
มีหอด้วย คนตรึม!! ทุกคนออกมานั่งตากแดดกลางสนาม ปิกนิก คุย ฟังเพลง ฯลฯ
ความรู้สึกแรกที่มีก็คือ ” อยากเรียนที่นี่บ้างจังโว้ย!” 555
จูงจักรยานไปเรื่อย ก็เริ่มเย็นละ เดินมาเป็นชั่วโมงแต่ไม่เมื่อยเลยแฮะ
เห็นที่ดีๆแล้วอารมณ์ก็ดีไปด้วย..
วันนั้นก็ขี่จักรยานช้าๆกลับบ้าน ห้าโมงกว่าๆก็เริ่มเงียบกันแล้ว
แสงอาทิตย์ยามเย็นที่เพิ่งตื่นจากฤดูหนาวอันยาวนาน ไม่ได้ทำให้รู้สึกร้อนเลย
ตรงกันข้าม – แสงสวยกับลมหนาวทำให้ระหว่างทางมีเสน่ห์มากกว่าเดิม
ก็อย่างว่า, ความสุขมีทุกที่ อยู่ที่ใจเราจะหาเจอไหม
ก่อนถึงหมู่บ้านก็ได้กลิ่น ruisleipa จากโรงงานลอยมาเตะจมูกเหมือนเดิม
ทั้งๆที่ปกติแทบจะกลั้นหายใจแล้วรีบปั่นจักรยานผ่านไปเร็วๆ พร้อมนึกบ่นไม่ชอบมันอยู่ในใจ
แต่ตอนนั้นในใจกลับคิดว่า ..
สงสัยมื้อเย็นต้องเป็น ruisleipa ซะแล้ว!
11.6.09
a morning train to Tampere on my own
to be alone sometimes is quite nice, you know
i was planning to go to bookstores, like not so much as i expected
and bought clothes (again) feel stupid, but at least i really like my new sweaters :)
คิดมาก คิดน้อย
มันช่างน่าขำ – ชีวิตเปลี่ยนไปทุกวินาที
ในสถานการณ์ปัจจุบันที่ ผู้คนเหมือนจะถูกปั่นหัวกันมากขึ้น
รัก โลภ โกรธ หลง – เรื่องธรรมดา?
แต่ในใจทุกคน ลึกๆ ลงไป ก็รู้ดีว่า สิ่งใดที่มีค่ามากกว่าความหมายอื่นๆใดๆ
” ความสัมพันธ์ ” ใช่หรือเปล่า?
เราจะโกรธกัน เกลียดกัน โมโหกัน ไม่ฟังกัน ทะเลาะกัน – ไปทำไม?
เรื่องราว ประเด็น ปัญหา ฯลฯ มันเพิ่งมาเมื่อไหร่ และมันจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนกัน
แต่สิ่งที่เราหลายๆคน เรียกว่า ” ความสัมพันธ์ ” มันมีความหมายมากกว่านั้น – ไม่ใช่หรือ
ความจริง อดีต มันไม่สามารถลบไปได้ แต่เราเลือกที่จะจำได้
อยากให้มีความหวัง ว่าเราจะมองหน้ากัน คุยกันได้อย่างสนิทใจจัง ..
หลาย ๆ คนเบื่อวันอาทิตย์
เพราะมันเป็นวันที่เชื่องช้า ทว่าก็หมดไปอย่างรวดเร็ว
ช่วงเวลาที่เรานอนเล่นอยู่บนเตียงคนเดียว .. ฝนตก ฟ้ามืด ในบ่ายวันอาทิตย์ที่เงียบเหงา
เป็นช่วงเวลาที่ ” เราอยู่กับปัจจุบัน ” ใช่รึเปล่า
ฉันเพิ่งค้นพบช่วงเวลาที่ว่า เร็วๆนี้เอง
ค้นพบว่า เราไม่จำเป็นต้องฝืนความรู้สึก .. อะไร ปล่อยหัวใจ ฟังความเงียบที่ดังก้อง
สงสัยว่า ที่ผ่านมา ทำไมเราไม่ได้ยิน?
ฉันค้นพบคำตอบ ของหลายๆปัญหา
ฉันค้นพบว่า เราไม่จำเป็นต้องยึดติด ..
สำหรับใครคนหนึ่ง
ความรู้สึก เปลี่ยนไป – เหมือนกระพริบตา
มีอยู่ แล้วก็หายไป
รัก แล้วก็ไม่ชอบ
อยากให้มันคงอยู่ แล้วก็อยากจากไป
แต่มันจะเป็นอย่างไหน – จำเป็นต้องเลือกด้วยเหรอ?
ฉันจะไม่บอก ว่าฉันจะไม่เปลี่ยนแปลง หลังจากนี้
แต่ฉันแค่อยากจะทำให้ความรู้สึกที่ว่า .. มันมั่นคง
ฉันไม่คิดอะไรร้ายๆ ไม่ต่อว่า ไม่เกลียด อีกต่อไปแล้ว
ฉันไม่ได้มาอยู่ที่นี่ เพื่อจะให้ความหวังของฉันสมปรารถนา .. เอาป่านนี้
ช่วงเวลาที่เคยใช้ด้วยกัน มันอาจไม่มาก แต่ก็มีความสุขจากใจจริง
หัวเราะบ้าง เศร้าบ้าง โกรธบ้าง ร้องไห้บ้าง
แต่ก็สนุกจริง ๆ โชคดีที่ได้มารู้จักกัน!
ต่อจากการแยกจาก คือการพบกันใหม่
ขอให้มีความสุขจริงๆ นะ ..
เวลาที่เศร้า ขอให้นั่งคิดดี ๆ แล้วต้องเจอทางออกแน่ ๆ
และฉันก็จะเป็นกำลังใจให้ด้วย
เธอเดินหน้า ฉันก็ต้องเดินหน้าเหมือนกันละนะ
Friday morning
ไม่ได้เขียนอะไรมานานเลยแฮะ ตั้งใจไว้ว่าจะมาเขียนปีใหม่ ก็ … วันเกิดก็ … ลืม! 555
ตอนนี้ ก็เริ่มชัดเจนกับหลาย ๆ อย่างละ อย่างน้อยตอนนี้ก็ขอตั้งใจอ่านหนังสือก่อนนะ
อยากทำนู่นทำนี่เยอะแยะไปหมดเลยว่ะ 55 เล่นกีตาร์ วาดรูปสีน้ำ อ่านหนังสือดี ๆ ไปเที่ยว
จะไปได้กับเพื่อน ๆ เหมือนเดิมมั้ยน้า ปีนี้ปี 1 กันแล้วอะดิ ส่วนเราก็ม 6 อยู่ 555
ถึงจะห่าง ๆ กันบ้าง แต่ก็หวังว่าเราจะยังเหมือนเดิมกันนะ ^_______^
ตอนนี้ เริ่มเห็นว่าโลกมันสวยงามขึ้นบ้างละ หลังจากทำตัวเป็นป้าแก่ใส่แว่นดำมองโลกนี้อยู่นานเชียว
เวลามีไม่มาก แต่สิ่งดี ๆ ที่อยากทำมีมาก
แล้วจะรออะไร?
;)
ให้กำลังใจตัวเองกันเถอะ!
ท้อ แต่ก็ ขอบคุณ :)
ว.วชิรเมธี
ขอบคุณ ความไม่มี ที่ทำให้เรารู้วิธีลุกขึ้นสู้
ขอบคุณ ความยากจน ที่ทำให้เป็นคนมุมานะ
ขอบคุณ ความล้มเหลว ที่ทำให้เกิดความเชี่ยวชาญ
ขอบคุณ ความผิดพลาด ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม
ขอบคุณ ความริษยา ที่ทำให้กล้าสร้างสรรค์สิ่งใหม่
ขอบคุณ คำวิพากษ์วิจารณ์ ที่ทำให้ผลิบานอย่างไร้ข้อตำหนิ
ขอบคุณ ความไม่รู้ ที่ทำให้รู้จักครูชื่อประสบการณ์
ขอบคุณ ความผิดหวัง ที่ทำให้ตั้งสติเพื่อลุกขึ้นมาใหม่
ขอบคุณ ศัตรูที่แกร่งกล้า ที่ทำให้รู้ว่าเรายังไม่ใช่มืออาชีพ
ขอบคุณ ความป่วยไข้ ที่ทำให้เราตั้งใจดูแลสุขภาพ
ขอบคุณ ความทุกข์ ที่ทำให้รู้ว่าความสุขมีค่าแค่ไหน ..
ขอบคุณ ความพลัดพราก ที่ทำให้เราสละจากความยึดติดถือมั่น
ขอบคุณ เพลิงกิเลส ที่ทำให้เรามีเหตุอยากถึงพระนิพพาน
ขอบคุณ ความตาย ที่ทำให้ฉากสุดท้ายของชีวิตสมบูรณ์แบบ ..
+ ตอนนี้ท้อมากอะ บางที เศร้า ๆ มึน ๆ ที่ผ่านมาถึงจะยุ่งวุ่นวาย แต่ก็ไม่เครียด มีความสุขดี
พอเวลานี้ มันรู้อะไรเยอะขึ้นแล้วมันก็แบบ .. โอ๊ย อะไรวะ!
+ edit 8/10/10
ผ่านมาจะเป็นปีละจากวันนั้น ปัญหาเนี่ยมันแค่ “เรื่องนิดเดียว” จริงๆละนะ 555
ยินดีที่ได้รู้จัก “คนแปลกหน้า” นะคะ
ดาวหาย ฝนตก
ไม่ได้เขียนซะนานเลย คิดถึงจัง ตั้งแต่อยู่ฟินแลนด์จนกลับมาแล้วนี่นา
ที่นี่ก็ยังเป็นที่เดิมของเรา ถึงจะผ่านอะไรมา ความรู้สึกก็ .. เหมือนเดิม =)
หนึ่ง สอง หรือสาม
ทุกคนบอกว่า จะรอ แต่พอกลับมา ฉันก็ไม่เจอใคร
ใครในหลาย ๆ คนที่คุ้นเคยที่ห่างไป
นานขนาดนี้ คนเราก็เปลี่ยนไปเนอะ
ก็ไม่เป็นไร – เป็นหนึ่งเรื่องที่เราเคยมีความสุขและทุกข์กับมัน
ตอนนี้ฝนตกหนัก เย็น สบายใจ ..
ชอบเนอะ ง่าย ๆ เหงา ๆ ;]
.. . ปล่อยให้อารมณ์พาไปง่าย ๆ
เป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!
มีเรื่องราว ผู้คน ตั้งมากมาย
เรารู้ว่าใครเป็นอยู่ยังไง แต่ว่า
บางครั้ง เราก็ทำเป็นไม่เห็นในบางเรื่อง
” ‘ ‘ . .. . ‘ .. . . .. . . ” ‘ *
คิดอะไรอยู่เหรอ
เปล่านี่
แล้วดูอะไรอยู่่ล่ะ
ดูดาว
ดาวดวงไหนล่ะ จะได้ดูบ้าง
ดูไปเถอะ ดาวน่ะสวยทุกดวงแหละ
ก็ฉันอยากดูดาวดวงเดียวกับเธอนี่
ถึงไม่ใช่ดวงเดียวกัน แต่ก็ฟ้าเดียวกัน
แล้วดาวในตาของเธอหายไปไหน
” ไม่มีแล้ว ฉันรู้สึกว่าฝนจะตกเร็ว ๆ นี้น่ะสิ .. “
finally
หลายๆอาทิตย์มานี่ นอนตีสามตีสี่ ตื่นเที่ยง ตลอด
กลัวโฮสด่าเหมือนกัน วันๆผ่านไปแต่ก้ไม่ค่อยได้ทำอะไร 555
ในโอกาสที่ปีของเราจะจบในไม่กี่วัน
สาบานว่าจะเป็นคนไม่งี่เง่า มีความรับผิดชอบ
ชีวิตเราก้ยังเดินต่อไปเรื่อยๆ
แต่หลังจากนี้คงมีอะไรที่ต้องทำที่ซีเรียสกว่าเดิมแล้วนะ
คือหลังจาก 10 เดือนที่ผ่านมาที่นี่
เราก้ค่อย ๆ แก้เรื่องที่มันยุ่งเหยิงในชีวิตไปบางส่วน
คือมันไม่ได้มีอะไรพิเศษเลิศเลอหรอก
แต่ก้ทำให้มันชัดเจนบ้าง ..
Graduation party + stuff
นอนไปได้ 2 ชั่วโมงก้ตื่นซะงั้น
ตีสามแม่งพระอาทิดขึ้นแล้วเหรอวะ
นอนต่อกะจะตื่นสัก 7 โมงมาแต่งตัว แต่งหน้า
แต่ผลคือนอนยาวถึง 9 โมง
อ้าว กุต้องออกจากบ้าน 9 โมงครึ่งนี่หว่า
งาน รร ทั้งทีต้องอาบน้ำ กิน แต่งหน้าทำผม ในเวลาครึ่งชั่วโมงเหรอเนี่ย
โวยยย
รีบ ๆ ลวก ๆ วิ่งไปขึ้นรถยังไม่ได้ใส่รองเท้าเลย
ตอนเดินเข้างานก้คิดว่า
อย่าเดินสะดุดตกเวทีนะ ส้นสูงก้เดินไม่ถนัดด้วย อย่าสะดุดนะเว้ย คนเยอะๆๆ T__________T
- pretty small ceremony
- Seinäjoen lukio exchange students!
Ana, Toon, Julia, Floriane and Viktor
- those’re graduation cap we’re wearing, look like sailors
แต่สรุปก้ผ่านไปด้วยดี … :)
* เย็น ๆ ไป graduation party ของครอบครัวเพื่อน
หรูนะเนี่ย มีแชมเปญกับไวน์มาเสิรฟ
กินอย่างอร่อยย ไวน์นี่ดีมากกอะรสชาด สุดๆ
ของกินอย่างอื่นก้อร่อย 555
อีกหน้านึง
เที่ยงคืน 45 แล้ว
เล่นคอมมาชั่วโมงนึงละ รู้สึกตาสั้นขึ้นนะ ไม่ดีเลย -*-
ฟังเพลง (เดิมๆ) อ่านบลอกไรบ้าง
กะจะดูเวบหาอะไรมีประโยชน์ทำ
เวลาก็ผ่านไปเยอะอย่างรวดเร็วละ
โฮสมาใช้ละ (คอมเค้าหนิ)
ดึกละ ง่วงละ ขี้เกียจละ
เฮ้ออ งี่เง่าเนอะ..
เพลงเพราะ ชอบ
มีเรื่องหลายอย่างอยากรู้อยากทำ
คิดว่าจะหาดูในเนต
วง เพลง หนัง ศิลปะ งาน
แต่ก็ไม่ได้ทำ เพราะลืม
เรื่องที่เราสนใจ เรายังไม่ใส่ใจเลย
แอดเวบ Greenpeace , WWF Thailand , TreeHugger
แต่ก็น้อยครั้งที่เปิดดู ขนาดตั้งไว้ข้างหน้า เปิด firefox มาเจอเลย
อย่างบลอก LonelyTrees ของก้อง ทรงกลด
Toilet for Thoughts ของวรรณสิงห์ , WIT โลกจิต ของแทนไท
กับ Openonline ก็ตั้งไว้ด้วย ก็เข้าบ้างไม่เข้าบ้าง
มีอะไรที่อยากอ่านเยอะเลย แต่ก็ไม่ได้ทำจริงจังเลย!
msn hi5 youtube imeem facebook ดูเข้าไป เยอะด้วย
เวลามันมีค่านะ .. รู้เลยอะ!!
วันนี้กว่าจะตื่นก็ปาไปเที่ยงกว่า ถ้าโฮสเราเค้าเอาแต่ใจ
เค้าคงตะโกนปลุกตั้งแต่ 9 โมง ไล่ไปข้างนอกแล้ว 5555
เฮ่ออ เลยดูหนัง little miss sunshine ที่ซื้อมาวันก่อน
กะว่าจะเติมกำลังใจ (ว่าเข้าไป)
ประทับใจมากก
แล้วก้นั่งๆ นอนๆ จนเย็น หงุดหงิดไรก้ไม่รู้
จนไปเรียนกีต้าร (ครั้งสุดท้าย) ร่ำลาครูเสร็จ ก้ไปซื้อของกับโฮส
ตีสองครึ่งแล้วนะนี่ ตอนนี้หน้าร้อนฟ้าสว่างไวมาก
ไม่มีเลยฟ้ามืดสีดำ อยู่ฟินแลนดมัน extreme ดี
ยังเขียนไม่หนำใจเลย อยากดูเวบนั่นนี่ อยากคิดว่าจะทำอะไรดี
แบบว่าช่วงนี้รู้สึกมี passion
อยากทำหลายอย่างมาก ที่ตั้งใจมานาน ..
