lost for words
ทั้งๆที่เป็นคน, เรียกว่ายังไงดี, ชอบอยู่กับสิ่งเดิม คนเดิม จนกว่าจะมีเหตุให้แยกจากกัน
“ผูกพัน” กับทั้งคนและสิ่งของ แต่ต้องห้ามปรามตัวเองไว้เสมอว่า, อย่าได้ยึดติด
วันนี้ตัดสินใจลงมือเขียนสิ่งที่อยู่ในหัวในนี้ แต่กลับคิดว่า “อยากเปลี่ยนที่” ซะอย่างนั้น
เหมือนว่าช่วงเวลาของชีวิตแต่ละช่วง เราก็มองมันไม่เหมือนกัน ขึ้นกับวันเวลา
คงเหมือนกับที่ว่า ทุกอย่างในชีวิตหนึ่ง ไม่สามารถบรรจุลงไปในหนังสือแค่เล่มเดียวได้
จริงๆ blog แห่งนี้เกิดขึ้นตอนที่ไปใช้ชีวิตแสนสั้นที่ฟินแลนด์
หลังจากสบตาสำรวจตัวเองแล้วก็พบว่า ตอนนั้น “ยังเด็กมาก”
แต่ก็นั่นแหละ เพราะทุกอย่างที่ผ่านมา ทำให้มีวันนี้, วันที่ต่างออกไปจากเดิม
นี่คงเป็น “หน้าสุดท้าย” ที่จะบันทึกตามวันเวลาของตัวเองที่เลยผ่าน
บันทึก “ความเติบโต”
แต่บางครั้งก็อาจจะกลับมา, นั่งคุยกับเด็กหญิงอายุสิบหกสิบเจ็ดปีคนนั้น
Advertisement
